Els van der Zwet

“Wat wij hier doen is onbetaalbaar.”

Els van der Zwet

Voor BuurtWerkKamer De Klop in Utrecht Overvecht was 2018 een roerig jaar, waarin zelfs met sluiting werd gedreigd. “Dat kon en mocht niet gebeuren, dat vonden we allemaal.” Vrijwilligers en bezoekers gingen de straat op en boden op het stadskantoor een petitie aan met meer dan duizend handtekeningen. De BuurtWerkKamer bleef open. Om aan alle subsidie-eisen te kunnen voldoen, moesten ze zich beter organiseren. Daarom is bewonersvereniging De Klop opgericht met Els van der Zwet als voorzitter en collega Shirley Vrij als secretaris. Beiden zetten zich al sinds het begin met hart en ziel in voor BuurtWerkKamer De Klop en wensen dit nog lang te kunnen blijven doen. “Wij zijn de diehards en doen belangrijk werk. Wij zien de mensen hier opbloeien.”

Els van der Zwet (1958) werkte in de ziekenzorg en met verstandelijk gehandicapten. Ze bouwde aan een eigen praktijk voor bewustwording en innerlijke groei. Ondanks de chronische pijn in haar spieren en bindweefsel, waar ze al zo’n dertig jaar last van heeft. Fibromyalgie is een reumatische aandoening, waardoor ze over weinig energie beschikt.
Ze ging vrijwilligerswerk doen bij de kringloopwinkel. Toen er werd gebeld om spullen te doneren aan de nieuwe BuurtWerkKamer besloot ze daar zelf eens te gaan kijken. Dat werd een blijvertje. Ze ruilde haar baan voor een plek in het team van BuurtWerkKamer De Klop. Els voelt zich hier meer nodig en het intensieve contact met mensen sprak haar aan. “In de BuurtWerkKamer begeleid je mensen naar een beter leven. We zijn laagdrempelig en heten iedereen welkom.  We werken niet volgens een methodiek maar hebben samen wel pijlers benoemd: positiviteit, samenwerking, ontwikkeling, verbinding en veiligheid. Hiermee beoordelen we ons werk en de activiteiten. We bieden een huiskamer waar de mensen zichzelf kunnen zijn, dan komt de rest vanzelf.”

Iedere vrijdag verzorgt Els een buurtlunch speciaal voor 80-plussers. Het is haar favoriete dag in de week. Ze doet haar uiterste best om er iets feestelijks van te maken en dat is het voor haar ook. Altijd zet ze iets lekkers op tafel. Voor sommigen is dit het enige uitje in de week. En door de buurtlunch zijn nieuwe vriendschappen ontstaan.
De BuurtWerkKamer is zeker geen restaurant. Shirley en Els stimuleren vaste bezoekers juist om zelf koffie te zetten en de tafel te dekken. Ze zien dat ze daar plezier aan beleven. Een andere bezoeker flyert graag en verspreidt zo het BuurtWerkKamer-nieuws over de hele wijk. “Hij voelt zich nu echt gezien, wij zien de mensen groeien.”
Overvecht is een lastige wijk, er is veel armoede en eenzaamheid. Door BuurtWerkKamer De Klop horen al deze mensen er weer bij. “Wat wij hier doen is onbetaalbaar. Wij ontlasten instellingen en verlagen de zorgkosten, uitkeringen en schulden door er te zijn voor elkaar. Zo’n plek als deze afpakken van de mensen hier zou onmenselijk zijn.”

Tekst: AnneMarie Tiebosch
Foto: Jonna Bruinsma

Terug naar alle verhalen.