Tracey de Vroedt

“Wanneer je verschil kan maken voor mensen, maak je ook het verschil voor jezelf.”

Tracey de Vroedt

Een delier is een plotselinge toestand van ernstige verwardheid die lijkt op een psychose. Dit overkwam Tracey de Vroedt (1967). Ruim een jaar geleden werd ze hallucinerend wakker in de waan dat haar huis was ingestort en zij onder de resten van haar plafond bedolven lag. Het blijkt dat ze pas drie dagen later helemaal overstuur een vriendin belde en alleen maar Engels sprak. Een delier heeft een medische of lichamelijke oorzaak en dat was bij Tracey een verwaarloosde blaasontsteking.  Met de juiste medicijnen, rust en een prikkelvrije omgeving verdween de paniek en verwardheid.

Tracey was een somber kind dat dacht dat niemand van haar hield. Als 16-jarige werd ze geplaatst in een inrichting voor jeugdpsychiatrie en volgens haar heeft dat haar leven gered. Ze leerde er haar kwetsbaarheid tonen. Tracey is in Nieuw-Zeeland geboren en werd als baby geadopteerd door het Nederlandse echtpaar De Vroedt. Diep van binnen is ze altijd bang dat ze er eigenlijk niet mag zijn. Het gebrek aan zelfvertrouwen uitte zich in het voortijdig beëindigen van een opleiding tot psychiatrisch verpleegkundige en tot bibliothecaresse. Ze werkte onder andere als verpleeghulp en deed veel redactiewerk, maar moest zich door haar epilepsie regelmatig ziek melden. Ook kampte Tracey met eetverslaving, overgewicht en de gevolgen daarvan als trombose en een TIA. Door een maagverkleining raakte ze tientallen kilo’s kwijt en eet ze nu veel minder en dus goedkoper.
“Ik heb mezelf de schuldsanering in gevreten”, zegt ze. Door haar gewichtsverlies beweegt ze makkelijker en heeft dagelijks meer energie.

De UWV-arts beoordeelde haar arbeidsvermogen voor 26 uur per week. Haar cv met een lange lijst van werkervaring werd toegevoegd aan het doelgroepenregister van de gemeente Utrecht. Juriaan Otto, teamcoördinator bij BuurtWerkKamer TOP en projectcoach van de BuurtWerkKamerCoöperatie, ontving dit cv via het wijkbureau. Hij belde Tracey op. Alleen al dat iemand háár benaderde voor een afspraak was genoeg reden om te gaan. Tijdens het gesprek merkte ze dat er vertrouwen en waardering was voor haar capaciteiten. Een heerlijk gevoel. Al een week later begon ze als teamassistent bij BuurtWerkKamer De Verbinding in het Utrechtse Zuilen. “Ik heb een contract getekend tot eind 2019. Ik ben hier dus voorlopig nog wel even,” lacht Tracey.

Haar baan bij de BuurtWerkKamer zorgt ervoor dat Tracey zich weer nodig voelt. Ze zet koffie en heet iedereen welkom, ze legt uit wat er allemaal te doen is, houdt de Facebookpagina bij en maakt de nieuwsbrieven. Ze vindt het fijn om bewoners te helpen met het lezen van een ingewikkelde brief of te luisteren naar de krantenbezorger die zijn verhaal doet tijdens de koffie. Tracey helpt alles in goede banen te leiden en verantwoordelijkheden te delen. “Wij zorgen ervoor dat mensen hier hun dingen kunnen doen,” legt ze uit. Bij de creatieve middag breide ze ook zelf een trui en bij de Arabische les hebben ze laatst allemaal hun eigen naam geschreven. “Wanneer je verschil kan maken voor mensen, maak je ook het verschil voor jezelf.”

Tekst: AnneMarie Tiebosch
Foto: Jonna Bruinsma

Terug naar alle verhalen.